Aşk Dün Gibi Kollarımdaydı....

Her kelimesi aşk kokan yorgun bir gecenin Karanlığına gülümsedi anılarım.. Ayışığı gezindi odamın kuytularında, Bir sır süzüldü içeri Gençliğimin ilk zamanlarından kalma… Şiirlerim geldi aklıma, Yıldızları tuttuğumu hatırladım Gökyüzünden birer birer.. ve gidişini… Senden öğrendiğim en güzel şeyi hiç unutmadım Ayrılığın ardından ağlamamayı.. Pembe şafaklar bekleyen penceremde Yeminleri var özlemlerin.... Susmayı öğrendim artık, Bir koca şehir susar sana Birde ben… Ne sımsıcak ellerin var avuçlarımı okşayacak Nede gözyaşlarımı silen dudakların.. Ama hep bir umut var içimde Sebepsiz gülüşlerimi aydınlatan.. Saçlarımda ki nefesin… Mahsun bir yağmur yağıyor seni beklediğim sokağa, Içime düşüyor damlalar.. Cebimde çalınmış gökkuşakları, Gökyüzünü arıyor usulca.. Seyircisiz ve ıslak Sonbahar yaşıyor yüreğim… Eskisi gibi toprak kokusu yok yağmurlarda… Gidişinin ardından Güneşi yasaklıyorum, birde maviyi.. Artık masum değilim umutlarımı kesti ellerim... Hiç unutmadım son dansın gözyaşlarını, Hergün tazeledim yokluğunu… Gözlerime hüznü, dudaklarıma susmayı öğrettim.. sağanak bir sevda da ıslanmamayı öğrendi yüreğim.. yağmurlu öyküler yok artık.. vazgeçmek ise imkansız bekleme ihtimallerinde.. Ne elvedayı yazdı kalemim Nede sensizliğin üşümüşlüğünü.. Bir masal saydım yaşanmamış yılları.. Bunun için gülümsedim sadece.. Beni tek mutlu kılan Hala okumaya kıyamadığım mektupların