Ayrılık Tek Kişilik

Uyandığımda Gökyüzü gözlerini kaçırıyordu benden.. Güneş bulutların ardında saklı.. Gözlerini arıyorum…yok.. Yağmurlara karışmış.. Sığınaklarım ise çaresiz… Saklayamıyor vedanın sağanaklarını… Birşey söyleme…sus.. Söz de verme sabaha düşen güneşin ışıklarına Gidersen eğer Silme gökkuşağımın renklerini.. Sıradan olmalı gidişin.. Dönecekmiş gibi… Kirpiklerinin gölgesinde beklerim ben….. Şimdi Tek başıma yürüyorum dolunaya.. Bitirilmemiş şarkılarım, Masallarım var … Muradına ermemiş daha.. Yas tutmayı bekleyen Dokunuşlarım var… Ve tükenmeyen sözlerim… Yoksa nasıl anlatırım bu şehire yokluğunun mühürlenen özlemini… Bak..çağırıyor gece… hazan düşmüş gözlerinle… bir bir sönüyor yıldızlar.... biliyorum gideceksin gecenin yaralarını sarmadan…. Haykırışlarım nafile… gitme demeyeceğim… bile bile ellerimin üşüyeceğini dokunacağım ayrılığa… son kez bir tek şey isteyeceğim senden.. Sessizce giderken düşlerimi bana bırak