Bir Öyküdür Sevdalar

Elimde bir öykü var Yırtık pırtık dünden kalma, Kederli yağmurlarla yalnız Derin uçurumlarda köklenmiş Gelecek ilkbahar, biten hazan Damla damla kanarken zamana Tutsaklığı vefasız gözlerde hançerlemiş. Elimde bir öykü var Dünden kalan acılarla sevişmiş, Akşamın ürpertili bedeninde Karanlığın kuytusunda terkedilmiş Bir intihar busesiyle Bırakmış kendini aşkın mabedine Nakış nakış işlenmiş sevginin nefesiyle. Elimde bir öykü var Hasret türkülerinde vurulmuş, Güz çökerken ağıtların üstüne Geceye serpilen hüzünlerle yorulmuş, Üşürken elleri, kanarken yüreği Masum sevdanın masalını Kırık bir vedanın namlusunda unutmuş. Elimde bir öykü var İlk sevdasının çöllerinde kurumuş, Güneş silemezken aşkın yazgısını Ay ışığı tutmuş ayrılığın yasını, Erirken zindanda yavaş yavaş Şahit olmuş kuşlarla dağlar Gözlerinde mevsimler usulca solmuş. Elimde bir öykü var Hala canlı ve sessiz, Eski bir şarkıda aldanırken sevgiler Kesilir sevda çığlıkları Dokunurken yüreğine giden yıllar Ölümleri yaşadığından habersiz, Gizlenir kirpiklerine gözyaşı Bilemez, Sevmeler neden biter sebepsiz. Elimde bir öykü var amansız, Elimde bir öykü var zamansız.