Kırık Kanatlı Kader

A Ahmet Tığlı Ahmet Tığlı
0 Altın Yaprak
Karanlık beyaz giysilerini giyerek gelir Baykuş gözlerinde kana bulanır güneş Yamalı bir mutluluğa öykünür gölgeler Düşer kurak toprağa hüzün bulutları Kirlenmiş dünyanın pasından Kıyama durur kötülükler önünde Yürüdüğün her sokak lâmbası söner Gözlerinden loş sarnıçlar geçer Yüreğinde hıçkırıklara boğulur yaşam. Düştüğün girdaplarda yalnızlığın sesi Sen bu âlemin kanadı kırık serçesi Canından bir parça konar ellerine Çöker tüm benliğiyle yüreğine Sana ayrılan zamana isyandır kader İçindeki sevdaları küsüp terkeden Tanrı' nın çizdiği yolda tek başına Bir yalnızlıktır aslında boşlukta giden Sen hep o ışığı yakamozun içinde aradın Ruhunda hiç dinmedi fırtınası denizlerin Yorgun bedeninde demlendi elemler Güneşi ummana göz kırparken izledin Hüzünlerin çöktüğü ufuk çizgisinde Doğacak ışığı bekledin... Sabır bir tesbih imamesinde asılı kaldı 'Lâhavle' si tükendi kırık yaşamın Gönlünde sevgi derinlere düşmüş bir yârdı Bir mucizenin elleri zorlukla çıkardı Zulmün yokettiği yürek küllerinden Ölümsüz bir aşkın meşalesini yaktı...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.