Geceye Emanettir Akşamüstü Şiiri...

Bilirmisiniz Bir akşamüstü şiirinin Pencerenin ardından geceye seslenişini… Sevgilinin gözlerinde ki sır, Yağmurun başlangıcında ki Aşk kokusu kadar büyülü… Tenini silemez teninden Tütsü kokulu odalar, Hasret üşür. Göğsüne sıkışır mutluluk kelimeleri Nefes alamaz. Yorulmaz senaryolar gizlice gülümser En bakir hayallerden. Karanlıklara kapatır gözlerini, Yağmurları öpmeye başlar. Aldırmaz Dudaklarında ki hüzün kırıklarına. Kaç ateşböceği konar yitik uykulara. Sahibini kaybetmiş düşler Bir günahın gecesin de can bulur. Yeminler döner yarı yoldan Kendine sürgün kelimelerle. Ardına bakmaz ölüm uykusu. Alnında kızıllaşır güneş Son nefes gibi. Günaha doğmanın bedelini aşk öder. Artık, boynumuza geçmek isteyen Urgandır sevda. Tutuşur eller iki rengin arasında. Tetik çekilir, Vurulur gökkuşağı. Ağır yaralıdır öykü zamansız yağmurlarda, Saçak altlarında yaşamın kanat çırpışlarını bekler. Hiçbir söz yetmez Bu yarayı sarmaya, En sevdalı güneş bile Dallarında donar gitmelerin. Çelikten bir rüzgar eser yüzünde Şehir ağlar, Ayrılık ihanet eder ölüme.. Başka adı yok bunun, Bitmeyen bir yolculuk başlamıştır Mekansız yazgıların içinde. Şefkat dudaklarının arasından öper Delice susmaları, Çırılçıplak dans eder ilk bakışlar. Rüzgar kaldığı yerden devam eder esmeye. Yasakları yırtar, uyandırır sarhoş umutları, Sıkıca tutunur yatağına ten kokusuyla. Üşümesi geçer sevişmelerin, Dizleri titrer akşamüstü şiirinin. Başka adı yok bunun.