İnsanlık Hakkımı Kullanıyorum....

Yüzüme bir hilal düştü geceden…. Ve yaşamın bilmeceleri…. Ne uyuduğum damlar ses verdi… Ne de yitirdiğim geceler…. Diktatör bir haykırış Ezdi geçti kayan yıldızı… Karanlıklar inceldi Umuda haykıran yürekler gibi…. Bedenim sancılı Yüzüme vuruyor özgürlüğün gölgesi… İnandığım doğrular küskün Yalanlar bir adım önde koşuyor.. Kan damlıyor Yüreğe dilden…. Anlatacak çok şey var… Namlulara sürülmüş kelimeler.. Ve yüzü olmayan ölüm.. Ödül bir madalya… Eğer başarabilirsek Ağlamaları durdurmaya…. Sorma suçlu kim diye….. Emeğin terini hiç sorma… Hükmü varmı direnişin Aşığın kara bir bulutsa eğer.... Yağmalandıysa yağmurların Bozguna uğramış öfkelerle… Ne suçu var sığınakların… Soruyorum hayata Ne suçu var çiçeği bile vatan gibi sevenin… Sen üzülme yetimim… Bırak tarih yazsın Şahlanan Yurdumun manzaralarını….. Ölü sevinçler Savunmasız çocuklar gibi… Zafersiz çığlıkların şerefine kalkıyor Şiddete ortak eller… Göz yaşlarını paylaşıyor bebeler… Küf kokuyor toprak.. Yüreğimi görmüyor kimse… Duyulmuyor haykırışlarım Ağıtların sesinden… Vurulup düşüyor sabahlar Güneşi görmeden… Darağacına asılı binlerce yıldız… Son kez bakıyor gökyüzüne.. Ve ben… Süngülenmiş tüm sevgiler için Insanlık hakkımı kullanıp Cellatı olmak istiyorum Tetiği çeken ellerin….