Yanmış

Muhabbete zül düşmüş meclis olmuş perişan, Edep ahlak elerken, el yanmış elek yanmış. Şimdi hangi tevbeyle hakkı teslim edecek?. Sütre çekmiş özüne, dil yanmış dilek yanmış. Al deseler Firdevs-i, Naimi'de verseler, Ben isterim hakkımı, hak için felek yanmış. Sahralarda çiçeğin bekçisiyken semavat, Vursa arı özüne, tutuşmuş petek yanmış. Vicdan yüzlü çıngırak, heykel diksin meydana, Sinek konsa sallanır, boynunda kerek yanmış. Ayrı gayrı şerrinden, can çekişir insanlık! Kamil! mezar kazıyor, elinde kürek yanmış. Gayrılara mübahtır! , harareti ateşin, İşte nefsin kitabı ''köşede köpek yanmış''. Hikmetini tersinden, okuyorlar Mevlana, Ne olursan olma git! , yollarda yürek yanmış. Yaratandan ötürü, sevenlerin binası, Çeker hergün zelzele, nurani direk yanmış. Ağzı amber kokulu, bağdaş kurmuş sofraya, Kürkü kaşık tutarken, fırında börek yanmış. Şerri ateş olanın, kül kokarmış dumanı, İçi nefret öpücük, dudakta etek yanmış. Gittim tek tek aşk ile, topladım küme yaptım, Baykuş yangın çıkardı, sinemde öbek yanmış. Kalem sabi olunca, kitab büyür kundakta, Mansur, sefil anlamaz, beşikte bebek yanmış...! ! !