Suskun Dokunuşlar
Z Zeynep Nilgün Gökçeöz
0
Altın Yaprak
Karanlığın içinde uçarken
Yalancı baharlar
Umut hasret oldu
Tutuştu eski bir sevda,
İncinirken sözümdeki dokunuşlar
Seni anlatmak zordu.
Bakışlarım tebessüm ederken
Yüreğinin gözlerine
Sabır duvarlarım ağlıyordu
Doğan günün ilk rengine
Değince bedenin bedenime
Düşlerim seni sordu.
Parmak uçlarımla dokunurken
Göçebe sensizliğe
Gecemdeki ay soldu,
İçimdeki sessizliği yamarken
Uzanan ellerime
Adın dudaklarımda kordu.
Hoyrat rüzgarlarla koşarken
Kimsesiz bir yıldız
Zulmün sorgusundaydı,
Utangaç mutluluklar üzerime yağarken
Hüzün yorgun,
İsyan zincirle durdu.
Kanıyor yüreğim seni söylerken
Yokluğun deli divane
Çaresizliğim inlerken,
Ölümü fısıldıyor
Aşk ve nefret beraber
Usulca çağırırken zifiri kederler
Son uykumda
Beni saran yar vurdu.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş