Üşüyorum Gökyüzümde

Üşüyorum Şimşeklerle tutuşmuş gökyüzümde Buz gibi soğuk hüzünler, Uyuşuk zamanların Kopuk duyguların Çoğaldıkça artan suskuların Gölgesinde üşüyorum... Garip bir sevda yamacımda, Uyandırılmış düşlerin ortasında Varlığını arıyor yüreğim, Nereye gittiğini bilmeyen yollarda Köprüler kuruyorum sevdaya dair Ellerim donarken hasret rüzgarlarında Yokluğuna üşüyorum… Kar beyazı yalnızlıklar Düşüyor kollarıma Hesap soruyorum gecenin duvarlarına, Kış rüyalarına uzanıyorum Mecalim yok sarılmaya, Beyaz yalnızlığı O zaman anlıyorum Söyleyemediklerimde üşüyorum… Hani birlikte koşacaktık gökkuşağına Hayallerimizi paylaşacaktık Bedenimizin her zerresinde, Gözlerimizi kapatırken yavaşça Bir şarkıda buluşacaktık Dökülecektik mısra mısra, Şimdi dudak izin var Sensiz akşamlarımda, Şimdi ellerin var gözyaşlarımda, Uzanırken hüzün gözlerine Bir umut damlasında Ürkek ve mahzun üşüyorum