Ay Yüzlüm Günes Gülüslüm/3

Anladim ki bir evliligi sürdürmek icin sevgi yetmiyordu, cocukta.. mutlaka saygi, anlayis ve sorumluluk gerekiyordu.. Iki gönül bir olunca samanlik seyran olmuyordu. Öyle damdan düser gibi evlilik yapilmazdi. Hataliydim senin bir gülücügüne takilip kaldigim icin. Sadece duygularimla hareket ettigim icin. Ama neye yarar ki bu son pismanlik! Sen gidip kendine göre bir baslangic yapmistin. Insallah mutlu olmussundur. Bende kizimiza ve kendime bir sans daha tanimak istedim. Cocugumuz normal bir aile ortami icinde büyüsün diye. Sagolsun es dost da beni bu konuda cesaretlendirdi. Hatta yakin illerin birinde evlenmege gecikmis bir genc kiz buldular. Ona bizim durumumuzu anlattim, bir kizim oldugunu söyledim. Acaba kizima annelik yapmak istermiydi. O da bana sen hic kafani takma dedi bakarim. Dünyalar benim olmustu. Sözün kisasi evlendik…ilk zamanlar kizim beni onunla paylasamiyordu. Kendisine ait bir oyuncagi elinde alinmis gibi hareket ediyordu. Bir süre sonra ona anne demege baslamisti. Seviniyordum cocugumuz adina. O da cocugumuzu yüregine basar, anne sicakliginda mahsun birakmaz, kol kanat gerer, senden bulamadigi anne sevgisini onda bulur diye düsünüyordum. Nihayet özledigim aile ortamina kavusacaktim.. Aksama kadar ayak üzeri calismanin yorgunlugunu o sicacik yuvamiza geldigimde üzerimde atacak,cocugum ve esimle mutlu bir hayat sürecektim. Cok gecmeden o ates gibi ele avuca sigmayan konuskan cocugun davranislarinda degisiklik olmaga baslamisti. Cocuk duygusal yönde yikilmis gibiydi, geceleri uyuyamiyor korkuyordu.