Ya Benide Götür Ya Sende Gitme
Z Zeynep Sönmez
0
Altın Yaprak
Gayrı dayanamam ben bu hasrete.
Ya beni de götür ya sende gitme
Ataşın aşkına da canım yakma çıramı
Ya beni de götür ya sende gitme
Gidişin gözümde Can gidişin.
Ayrılırken o veda edişin.
Gözlerindeki buğulu bakışlar.
Elimi son kez tutuşun sana sarılışım.
O son kez yüreğime yüreğinin değişi.
İçimde sol yanımda acısı.
Ne olur gitme diyemiyorum.
Çare yok gidişten başka.
Boynumuzu büküyor ve yol alıyoruz farklı diyarlara.
Zıt yöne gidişin sineme atılan ok gibiydi.
Saplandı tam şurama.
Dinmek bilmeyen kanama açtı bağrımda.
Seni son gördüğüm gün aklımda.
Neden suskunluk içindeydin.
Niçin konuşmuyordun.
Yoksa yaşadığımız olumsuzluklar mı, korkularımız mı.
Bu aşk için önümüze çıkacak olmaları mı.
Ah Can ah biz baş koyduk bu sevdaya ölüm bizi ayırana dek.
Dünya da olmazsa ahrette.
Biliyorum konuştuğumuzda üzüleceğini.
Yaşamamız için ya da yaşamaları için susacağız.
Böyle davranmakta nasıl da mecburuz.
Elimiz kolumuz bağlı.
Bu hayatı biz seçmedik.
Önümüze bir hayat sunuldu ve yaşayacaksınız dendi. Ayaklarımıza pranga vuruldu birbirimize kavuşmayalım diye sanki.
Güçlü olacağız bu yolda. Bizi bize kavuşturmak istemeseler de.
Melekler duacı bize.
Bir gün CAN bir gün belki de.
Senden öğrendim böylesine sevmeyi ben.
Mücadele etmeyi, güçlü olmayı.
Bak yine dışarıda yağmur var. İçimdeyse koskoca sensizlik. Etrafı bir sessizlik bürümüş.
Sanki senden sonra her şey susuyor.
Her şey donmuş, cansız, hareketsiz. Sensizken canım nasıl sıkılıyor bilir misin.
Damarlarımdaki kan oldun. Nefes alamıyorum yokluğunda. Ben ben olmuyorum adeta Can.
Neden bunca acı yaşıyoruz. Neden bizde mutlu olamıyoruz.
Kimiz neredeyiz.
Düşünüyorum da sevdamızın adı hüzün oldu yar.
Senin adınla yüreğime yazdığım sevda hüzün oldu.
Böyle mi olması gerekirdi her şeyin.
Aynı söz için yaşayan yüreğimiz farklı zaman ve farklı yerlerde mi atmalıydı.
Biz birbirimize ait olamaz mıydık.
Senin bensiz benimde sensiz bu kahrolası ömrü sürmemiz mi gerekliydi.
Kader deyip eli bağlı kalmak nasılda güçmüş.
Sen yokken dahi seninle konuşuyorum.
Suskunluğunla öyle çok şey anlatıyorsun ki.
Nasıl yaralıyor bilsen imkansızlık denilen o illet.
Sen yokken yanımda öylece kalakalıyorum yatağımda.
Sabah edemiyorum.
Sözlerinin, yüreğinin güzelliğine canımı alan o gülüşüne takılıyorum olduğum yerde.
Sevdalandığım gözlerinin gülüşü,yüzünün masumluğu sol yanımda.
Galiba bu sevdalandığın yürekte ben diye bir şey kalmadı.
Sen oldum adeta.
Ben bir gemiydim. Sığınacak limanım oldun CAN.
Acılarımı, tüm dertlerimi, yaşadığım o ağrılı sancıları seninle geçmişte bıraktım.
Dayanamam gitme.
Ataşın aşkına yakma çıramı.
Ya beni de götür. Ya sende gitme
Bu türkü düşmez oldu dilimden. Yürekten seslenişim saklı bunda…
Çaresizlikle yazılmış kaderimizde bu hayat yolculuğunda sana,
yüreğine bir liman gibi sığınmak istiyorum.
Çok seviyorum seni.
Ölürcesine.
Kelimeler konuşurken nasıl da güzel dökülüyor dudaklarından.
Baş koydum bu sevdaya CAN.
Yola çıktım seninle bir kere. Hayat bize bunları sundu konuşamıyoruz.
Sır olduk ömrümüzde.
Rotayı alın yazımız çizdi bizde sürükleniyoruz peşinden.
Denizdeki dalgalar misali yolumuza çıkan engeller, konuşamamak, suskunluk var önümüzde.
Hani sevdiğin için her şeye katlanırsın ya.
Bende bugünlerde öyleyim.
Yüreklerimiz birleşmişti bu sevda da. Dönüşü yoktu ölüm bizi ayırana dek.
Senin için Can yarım, bir tanem senin için.
Bir gün değil bir ömür susacağım.
Ölüm bizi ayırana dek var olacağım hayatında.
Ya bu dünyada ya da öte alemde biz kavuşacağız..
Şimdi ne olur gözlerime bakma CAN.
Ağlayışımı, kıvranışımı,sensizliğin verdiği acıyı görme.
Yapma sakın.
Ömrümden eksilme.
Gidişin gözümün önünde CAN.
Sana seslenişim.
Pamuk ellerinin avuçlarımdan kayışı.
Son kez öpemeden Yola verişim.
Sarılırken sanki son gibi bakışın.
Göz bebeklerindeki hüzün.
Daha bir çok şey.
Ne olur CAN ne olur
Ya beni de götür ya sende gitme.
Ya sende gitme
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş