Yağmur Kaçakları

Yağmur damlaları Düşmeye başlamıştı.. Susamış toprağına… Tenine dokunacaktı Nasıl bir duygu olur diye düşünüyordu Tüm çıplaklığıyla soyunmuş Şiir yazıyordu adeta Gecenin karanlığında Beyaz teninin kokusu Teneffüs ettiği havaya karışınca Daha yakın hissediyordu canına Soluklanıyordu her zerresinde Sevdaları uğruna.. Hoşuna gidecek sözler fısıldadı Sarsın diye kollarına.. Damlalar elleri olmuş Dolaşıyordu kıvrımlarda Küsmüştü sevdiği noktalara Oysa susamıştı o da dudaklarına Hiçbir şey bu kadar güçlü anlatamazdı İçlerindeki duygularını Biri şair biri kağıt En güzel şiiri yazacaklar Ve geceye düşecekti Aşk adına ne varsa damarlarında.. Minik tırtıl edasıyla İncitmeden.. Narince sarıldı beline Önce camdan yüreğine Sonra koynuna sokuldu sessizce Kim nerden bilirdi ki Yağmurlu bir gece gebeydi Rengarenk kelebek kozasına….