köprülerdeyiz sözü soyunuyoruz ırmaklara artık yalın'ız yalnızca ben ve adın…
1961'de Karaözü kasabasında doğdu. O yıllarda Sivas'ın Gemerek ilçesine bağlı olan Karaözü, daha sonra Kayseri ilinin Sarıoğlan ilçesine bağlandı. İlkokulu, ortaokulu ve Sağlık Meslek Lisesi'ni Kayseri'de okudu. Turhal ve Tokat'ta iki yıl hemşirelik yaptı. 1985'te Ankara'da Gazi Eğitim Fakültesi Edebiyat Bölümü'nü bitirdi. Çeşitli okullarda edebiyat öğretmenliği yaptıktan sonra, 2006 yılında emekli oldu. İzmir'de yaşamaktadır. Uzunbay şiirlerinin yanı sıra, şiir yazıları, şiir çözümlemeleri de yazmaktadır. Şiirleri İtalyanca ve İngilizce'ye çevrilmiştir.
Sabahçı Su Kıyıları (1995)
- Yaşamaşk (1998)
- Kim'e (2003)
- Yara Falı (2006)
- Acı Bir Kuş (2010)
- Aklımın Çiçekleri (2010)
- Geri Dönüşüm (2010)
- Kedi Merdiveni (2011)
- Yokuş Aşağı Portakallar (2015)
- Aydınlığım Deliyim Rüzgarlıyım (2011)
Ödülleri
- Sabahçı Su Kıyıları - Damar Edebiyat Dergisi-Çankaya Belediyesi İlkbahar Şiir Ödülü, üçüncülük (1995)
- Yaşamaşk - Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü (1998)
- Kim'e - İzmir, Karşıyaka Homeros Şiir Ödülü
- Mektup - 7. Onur Güvener Öykü Yarışması, Miço Özel Ödülü
- Boğaziçi Kitap Fuarı Haiku Yarışması, Jüri Özel Ödülü
Zeynep Uzunbay şiirleri
zaten sökülmüştü manzaram aman olsun girdim koluna her yere gider oldum ben durdum yol yürüdü…
Batıyormuşum da Batmışım Bir uzak maviye Limanımmışsın gibi sen…
çatlağını çatlağıma dayadım uğultumuz artık en çatlak uğultumuz artık en şehir tuvalet bir de seninleyken gurbet…
seçeneğin kaçsa saymadım ne hepsi ne hiçbiriyim bekleyemem o savsak arayışı çizdim adımın üstünü…
bu gece susmaya gelsem sana sıcak bir düşün terine ayaz yedim bütün gün…
anneme çiçeğinim, küçücüğün, kınalı saçlarımda uzar mı aşkın tel tel…
rengini aldatan bir beyazla yakaladım seni demek sen de katıldın bulut olsam yağmasam korosu'na sonrası zorba bir ayaz, inanamadım…
mor imgeli deli pardösümün altında çıplağım, usulca açıyor sesin düğmelerimi önce o öpüyor omuzlarımdan…
bir aşk başka bir aşk içindir bilemediniz dilinizin dutuna kirazına gülüşünüzün…
azarlandı yıldızlara konmaca koptu ipleri salıncakların dil-ihanetten söylenceler dinledi çocuk gözkapaklarında karabasan ağırlığı…
ıslak gözlerine bakıp durma harflerin deli olurmuş sevdaların ahengi bir ayağı öbüründen habersiz zaman mektuplara sığınan gezgin mülteci…