Oyun

anneme çiçeğinim, küçücüğün, kınalı saçlarımda uzar mı aşkın tel tel göz kırpmamaca oynuyorum güneşle arasındayım sıcak buğulu bacaklarının çok değiştim kirli sarıyom yazmaca yanmaca oynuyor büyüyorum yolu kesilen karınca telaşımdan tanırsın beni saçlarımı sandığında uyuttuğun gün enseme düşen gözyaşından kürek kemiğimden kalçama doğru ayakizlerimizi kapatmaca oynuyor kar sivri dişli bir kara tarakla savruluyor sessizliğim portakal kabukları yapıştırayım alnına ağrın diner belki uyursun gittiğin gün yeşil, kakmasız bir sandıkta korkuyla uyanacak çocukluğum