Mahallemiz

Hepimize ayrı kaderin yazıldığı Aynı mahallenin çocuklarıydık Kimi ailelerin okuyup yazdığını Kimileri cahil kaldı başları eğik İki sokak ilerideydi okulumuz Ayırdı bizleri ana kucağından Karısını akşamları döven komşumuz Hiç ses çıkmazdı zavallı kadından Bir tabak yemekle bir parça ekmek Dağıtırdı annem fakir evlere Yüzü gulerdi dayak yiyen kadının Derdi: annene çok selam söyle Oynardık sokakta akşama kadar Sen ben ve arkadaşımız hasan Habersiz kapımızı çalardı bahar Annem derdi geç kalma kızar baban Beyhude geçti çocukluk yılları Bir şey öğrenmeden eski nesilden Zenginler düşük gördü fukarayı Hasan gelmişti o fakir kesimden Kimimiz okudu devlette iş buldu Evlenen çoluk çocuk sahibi oldu Bizler gurbete gidip kaybolduk Bazılarımızı ölüm erken buldu.