Var Mısın Sevelim Umutla
Z Ziya Nizam
0
Altın Yaprak
"Var mısın sevelim umutla"
Diye başlamıştım
Sana yazdığım son şiire.
Kaç yıl geçti üstünden.
Dönüp gidişinle
Saplanmıştı kalemim kalbime
Yapraklar dökülürken
Dökmüştüm gözlerimi.
Oysa sen kıyamazdın onlara
"Sana dayanılmaz acılar bırakıyorum"
Diyordun aslında
"Olmuyor" derken.
Aşkımın adını
"Sen" koymuşken
Yalnızlıklar almıştı tüm umutları.
Bıraktığın yerde; kalbim kaldı
Ruhum kaldı, hayatım kaldı.
Giderken dönsen arkana görürdün
Yerde cesedim vardı.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş