Güneşi İçtin Gözlerimde

Mavisini denizine yitirmiş umutlarımdan Bir gülümseme düşüyordu güne Gözlerime süngülüyordum gözlerini Yüreğim eksik kalıyordu Tarifler uçuruma yol alırken Bir ayrılık sancısına akıyordu düşlerim Seyrine kapılırken gidişinin Saçlarıma düşen her kar tanesinde Sensizliğe eriyordum çaresiz Buzul çağını yaşamaya başladı arzular Sen giderken dünyamdan Soğuk bir pınar akıyordu güne Göz yaşlarımın rüzgârı dinerken İki damla yaş süzüldü utangaç yanaklarımdan Birini, kanayan hasretin çığlıklarını susturması için Parmaklarımı özlemeye hazırlanan ellerinle silerken Diğerini, kurumuş titrek dudaklarınla yaralarımı alır gibi Güneşi içtin gözlerimde Ve dindi yürek fırtınam Sığınırken gözbebeklerinin ışığına Ağladım çaresizliğin kör düğümünde Yokluğunun ciğerlerimi sızlatan kokusuna sarılırken Seni var ettim Yorganımın yastığıma bekçilik ettiği her gece Sonra Yamalı bir yürek titredi gecenin tenhasında