Son Kahraman

Dün,kuruntu biryerde,ararken ben bendimi Kör karanlık köşede,ilişti sol gözüme Kurtuluş Cengaveri... Yol,yurdam sormak için,yetişmeden yanına Gözlerinde görüldü,üç damlacık gözyaşı Bir hüzün bin merak,otururken yanına Dokunmadan anlattı,yaptığı son seferi ^^Ellerimde son moda,süngüsüz bir tüfeğim ama emanet idi yanımdakı neferin... Üstümde görülmeye değer kanlı kefenim, oda emanet idi,şehadet şerbetini içmiş iki neferin... Hücum emri vermişti,başkomandan askeri Geri dönmek olmazdı,son şerbeti içmeli... Hedefe vardık ama,nasip olmadı bana Cancağızım söyledi,o yüce son sözleri^^ Uyandım affaladım gerçeği hemen buldum Yoktu yanımda biri şerbetini içmişti...