Emellerin Yoksa....

Bu bendeki emel kimin nesidir Ruhun arzusudur, kalbin sesidir Bu bana Mevla'nın hediyesidir Yanık yüreğimin dilisin gülüm Seslenirsen beni götürsün ölüm. Türküyü söyledim sözü bitirdim Tepeye tırmandım düzü bitirdim Ona gönül koydum yüzü bitirdim Dağlarımın hoyrat yelisin gülüm Yaslanırsan beni götürsün ölüm. Renk içinde elvan elvan rengi var Sanmıyorum samimiyet dengi var Hayat ile elli yıldır cengi var Bahçelerin gonca gülüsün gülüm Süslenirsen beni götürsün ölüm. Yılların boyunca gitmemiş acı Ne bilir kardeşin, ne duyar bacı Göz yaşları olmuş derde ilâcı Yaralı kalbimin pilisin gülüm Paslanırsan beni götürsün ölüm. Çiçekli ovalar, dumanlı dağlar Kuzusuz yaylalar, meyvesiz bağlar Pınarın başında bir gelin ağlar Baharımın azgın selisin gülüm Islanırsan beni götürsün ölüm. Gözü kara, bahtı kara yetiştin Güçlükleri yara yara yetiştin Bir vefasız haylaz yârâ yetiştin Yemin ederim ki delisin gülüm Hislenirsen beni götürsün ölüm. Çalılıkta çakal, sahrada aslan Kayalıkta kartal, kovukta yılan Dertli ala geyik, yaralı ceylan Kaleli ahrazın elisin gülüm Uslanırsan beni götürsün ölüm.