Gül...

Muhabbetin mekânını hâl eyle Bahçesi gül, bostanı gül, barı gül Bir nazar et, gönülleri gül eyle Yıldızı gül, güneşi gül, karı gül Sevda çeken gönüllerde sızı var Bizi bizden iyi bilen yazı var Kırk yaylada onun ayak izi var Çiçeği gül, peteği gül, arı gül. Ozanda bir heves sözü methiye Gün doğmasın, üzülürsün ne diye Tomar tomar topla, yolla hediye Gül içinde deste başı sarı gül Haramsız, nizasız yapılan işin Ve aşkın diyeti ödenmiş peşin Allah Allah diye döktüğü yaşın Işıl ışıl gözlerdeki feri gül Hünkârdaki gizli sırra erince Nazlı nazlı desteleyip derince Bin naz ile beklenene verince Uzatılan her yarenin yârı gül. Bu günden yarına saklansın diye Gönderilen dosttan dosta hediye Bir bakışta Ummanlardan öteye Yarenlerin gönderdiği varı gül Biri var ki melanetten sıyrılmaz Biri var ki diğerinden kayrılmaz Üç mekanda üç gönül var ayrılmaz Biri elif, birisi lâm, biri gül. Bu bahçede türlü çiçek açılır Selam ile etrafa gül saçılır Burda riya ile kinden kaçılır Etrafı gül, ileri gül, geri gül Mihnet etmem asla dünya varına Bohçalayıp koymam kalsın yarına Mevlüt ile salın dost diyarına İhsanı'nın makbul olan körü gül 24. 7. 2005