Hesaplaşma

Ayser Özbakır: Unuttum adını Zülfikar'mıydın? Uzattım elimi orda var mıydın? Fark etmedim düşman mıydın, yar mıydın, Yüreğine sevda binsin deli yar.... Zülfikar Yapar Kaleli: Sen unutsan bile ben unutmadım İnan ki dilimde mahyadır adın Yar deseydim olur muydu muradın Sultanlar köşkünde ünsün deli yar. Ayser Özbakır: Ne sarayda gözüm ne de köşkte var, Şu kâinat bana geliyorken dar, Zemheride üstüm döşenince kar, Gece ortasında günsün deli yar... Zülfikar Yapar Kaleli: Kâinat yok ile var arasıdır Sevgi sultan ile yar arasıdır Kar altında ışık dar arasıdır Yaman şu gönlüme sönsün deli yar. Ayser Özbakır: An olur gönlüne ararsın derman, An olur sevdaya yazarsın ferman, An olur içerden dersin el-aman, Çektiklerin Kays'a dönsün deli yar... Zülfikar Yapar Kaleli: Arzunun, Şirinin, Leyla’nın, yüzü Kereme kambere söyletmek sözü Ay serdim düşüne unuttun bizi Melek suretinde cinsin deli yar. Ayser Özbakır: Dört Melek'le açıp benim aramı, Vazgeçmek mi gerek, vuslat haram mı? Ruhumu kanatan gönül yaram mı? Bu aralar deşme, dinsin deli yar... Zülfikar Yapar Kaleli: Kesildik biçildik yere döşendik İki sözü üç etmekten üşendik Belki de haklısın demedik dik dik Gönlüme köz koydun yansın deli yar. Ayser Özbakır: Artık bana deli desen yeridir, Duygularım yıllardan çok geridir, Bir ateş ki, buzulları eritir, Gönlüne dumanı sinsin deli yar... Zülfikar Yapar Kaleli: Birlik varken iki dedik dışlandık Bulgur olduk bir kazanda haşlandık Sen orada ben burada yaşlandık Şimdi bana inme insin deli yar. Ayser Özbakır: Zamansız gürleyip, zamansız estik, Çamburnu yolunda beraber gezdik, Şimdi tüm sözlerin önünü kestik, Ayrılığa sebep, sensin deli yar...