Hikâye İmiş

Elin cenaplığı tamam da beyin Sırrın yamanlığı hikâye beyim Bardız’dı bucağın, Çermik’ti köyün Körfez’in varlığı hikâye beyim. Vuslata yaklaşır insan an be an Kâinatta zikir, en büyük nişan Şefaat mercii Resul-i Zişan Yurdun harmanlığı hikâye beyim Çocuğun şerrinden eminse ana Boşuna değildir kurduğu bina Yönümüz onadır, gidiş de ona Sisin dumanlığı hikâye beyim Gerisini dersem zoruna gider Seni utandırır arına gider Susayan sülükler kuruna gider Kaşın kemanlığı hikâye beyim Aldığın nasihat, duyduğun yazık Yeter kendine gel, yediğin kazık Devlet kütüğünde sicilin bozuk. Közün kirmanlığı hikâye beyim Umudu yitirmiş gözleri mıhta Akşamlar feryatta, geceler ah ta Mevlüt İhsan salda, Sırma çarmıhta Sözün fermanlığı hikâye beyim Üstadım, aşığım ey Mevlüt İhsan Sevgi de, saygı da, hürmet te noksan İşte ahte vefa yer ile yeksan Şaşkın Amanlığı hikâye beyim. Orda sazın asıp asma dalına Orda can veriyor elif yoluna Gurbeti yeğledin Emrah kuluna Aşkın samanlığı hikâye beyim Çobanoğlu aşkla taşındı Kars’a Erzurum’da yok mu bir mezar arsa? Toruni İstanbul, Reyhanî Bursa İşin Narmanlığı hikâye beyim