Benim En Küçük Hakkım

Birazdan ılık, tatlı uykular sarar bakarsın, bakarsın sırtıma bir sıcaklık gelir, birdenbire bakarsın, karanlıklar ortas›nda başlar tutuşmaya benim anadan doğma insan tabiatım. Birazdan ılık, tatlı uykular sarar bakarsın, bakarsın sırtıma bir sıcaklık gelir. Bakarsın ne böyle sessiz sedasız yaşamaya mahkûmum ne böyle sensiz yaşamaya mahkûm. Sen ve ben, bir de kocaman güneşleri ve aydınlık denizleriyle o sarışın mavi şehir. Ben cıgara içerim, kitap okurum, sana bakarım ben. Sen oturmuş yemek hazırlarsın. Birazdan ılık, tatlı uykular sarar bakarsın, bakarsın sırtıma bir sıcaklık gelir. Birdenbire bakarsın, senin yanan saçlarında ve ellerindedir benim ağlayan elim. Sanki ne luzum vardı böyle uykulara, sanki ne lüzum vardı, güzelim? Benim en küçük hakkımdı seni sevmek, ellerinden, çenenden tutmak senin, beraber yemek yemek, beraber bakmak sulara, yürümek geceleyin.