Gül Ömürlü Hayat

şafak yürüyüşlerim var aynalara bir elimde gönül mahzenimde yıllanan bakışların diğerinde sana sakladığım papatyada aslı kokun boşa çıkan yorgunluk ve mor menekşe terkisindeki hüznüm her seher beyaz bir gül düşüyor sevginin kaybolan enkaz kalıntılarına unutuluyor temiz sayfalardaki hükümler yağıyor azap kamçıları şehirlerim ürküyor güneşi sararken geceye zaman gözlerinin doruğunda konaklıyorum podyumlara sığmayan güzellik dram dolu koğuş fotoğraflarına namzet kırmızı ışıkta cam silen çocuk soruyor hayat dediğimiz nedir ki kırık bir gülüş silik bir hasret arşivler dolusu umursamazlık çeyrek saatlere has pişmanlıklar yosma küpesindeki sarhoş narası çitos hediyesi pokemon el cevap hayat dediğimiz nedir ki sayılı üç nefes iki tebessüm bir vuslat haber verilen ateşim mevsimler artığı hıçkırıklarım içli bir şarkıya emanet.