لولا الحياء وأن رأسي قد عثا

ع عدي بن الرقاع
0 Altın Yaprak
لولاَ الحياءُ وأنَّ رأسيِ قدْ عثا فِيهِ المَشِيْبُ لَزُرْتُ أُمَّ القَاسِمِ وكأنها وسطَ النساءِ أعارها عينين أحورُ منْ جآذرِ جاسمِ وسنانُ أقصدهُ النعاسُ فرنقتْ فِي عَيْنِهِ سِنَةٌ وَلَيْسَ بِنَائِمِ يَصْطَادُ يَقْظَانَ الرِّجَالِ حَدِيْثُهَا وتطيرُ بهجتها بروحِ الحالمِ ألممْ علىْ طللٍ عفا متقادمٍ بَيْنَ الذُّؤَيْبِ وبين غَيْبِ النَّاعِمِ بمجرِّ غزلانِ الكناسِ تلفعتْ بَعْدِي بِمُنْكَرِ تُرْبِها المُتَرَاكِمِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.