Dostum

Yine yalnız bıraktın Sevgili dostum. Ben bıktım artık yalnızlığımı bağırmaktan Beni duymayacak mısın? Yüreğimin içinde büyük bir boşluk Bocalayıp duruyorum Sen böyle yapmazdın sana güvenmiştim Beni yine yalnız bıraktın Hani en zor günümde, Hani her sıkıştığımda Yanımda olacaktın? Dünya üstüme geliyor ya da bana öyle Ama ne olursa olsun sen yoksun Ağlamıştık bazen saklayarak gözyaşlarımızı İçmiştik umuttan yoksun Kimi gün naralar atıp meydan okuduk dünyaya Kimi gün kedi gibi sessiz mahzun Kadın mı, aşk mı, para mı? Hangisi bizi yaktı? Hangisi bizi ayırdı? Saf benliğimizi hangisi kirletti? Dostça yanmadık mı birbirimizin derdine? En kötü günümüzde sırt sırta vermedik mi? Bir lokma ekmeği paylaşmadık mı seninle? Hani yan yana gelsek Kavgada, barışta, aşkta Canım canına kanım kanına değil miydi? Hangi kadın bizi anladı? Hangi sevgili, Candan sevdi bizi Derdimize ortak oldu. Hangi içki bizi sarhoş etti? Sen benim benliğim Beynimin içindeki dostum. Ben misin sen? Ses ver ne olur uzakta değilsen Ellerimden tut, hayata bu kadar uzakken Beni yeniden hayata bağla. Yaşamayı öğret bana güvenmeyi Yeniden sevmeyi