Uzayan Muamma

içimi kaplayan hüzün duyduğum kaygı kim bilirdi ağlayan çocuğun gerçek isteklerini. büyüyen ağrıların dar geçitini büyüyen umutların ruhsuz şekkillerini zamanın aman dedirten an'ını... kayıp bir büyü büyüyen çocuğun ağlayan düşleri sağılan bahçe geceye düşen ateş bilmece gibi gelen gerçek sürüsü aklataşan süngü hangi reel sefere taşımakta dünden üreyeni? sessizliğe boğulan gürültü masa başı sohbetleri nefessiz bırakan sevişmeler kim bilirdi ağlayanın ne olduğunu göze değen od'un tütsüsünü büyüyen çocuk memesi elinden alınmış çırpınan şimşek bakışlar masum duruş ağlayan us kim bilirdi... umut, gelişen sezgi oyuncaksız el sıradan donuk kayıpsız büyüyen her çocuk büyüyen el sevişen beden bir bütün bir tam bitmeyen an. uzayan muamma ben kadar toprak kadar gerçek ve net.