Ben Ve Ney
A Abdülkadir Kalay
0
Altın Yaprak
Gün doldu geceler hüzün doldu,
Kayıp şehrin kayıp olan çocuğu,
Elleri ney'inde acısı ıslıklar oldu,
Acılı ıslığı acılı neyle buluşturdu.
Kalabalık yalnızlığın da dostluğu,
Bir tek yalnız olan ney de buldu,
Bilmem o ney onda neler buldu,
Bel ki o ney onda ruhunu buldu.
Her terennüm de artar dostluğu,
Her ikisinin yeri yalnızlığın yurdu,
Yalnızlık bel ki kuru bir kuruntu,
Yalnızlık ki bir yalnızlıklar okulu.
Ben yalnızım ney yalnızlığın ufku,
Benim nefesim ona elbet coşku,
Sen ney senin sesin bana coşku,
Senin coşkun âşıkta ki acı korku.
23.06.2008
İSTANBUL
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş