Savaş Çocuğu

çocuksu bakışımda hala o hüzün günleri yıldızlar sönüktü ay karanlıktı tarihin yaz boz tahtasında hiç yazılmayacak duygularım vardı doyunca koştuğum sokaklarda acının ayak seslerini duyuyordum mutluluğun bizi unuttuğu bu diyarda mermi sırtında unutuldu çocukluğum çığlıklarımızı duymadı kimseler gözlerime bakarak izlediniz bu seyri oturunca koltuğa gömüldüler nekadar duyarsızmış insan dedikleri önce yetim kaldım sonra öksüz sonraları vatansız bir mülteciydim ve işte kazandınız galip sizsiniz alın sizin olsun bu ufacık bedenim