Hava Kan Kokuyor

Ey haddini aşmış insanlık duyuyor musun? Tepelerin, evlerin ardından ateş kokusu geliyor Toprak kir kokuyor, şarkılarınız kin Gülen çehreleriniz gülleri kuruttuğu gün Savaşın efendileri demir maskenin ardında Karanlık gözleriyle kurşun eritirken Barışın anneleri ölümlere ağlayın Gümüş kâse içinde gözyaşınız Kan kokan memleketlere yağsın Bir damla yağmuru tutan melek Kanatlarında taşısın yaralı güvercini Ey haddini aşmış insanlık duyuyor musun? Tepelerin evlerin ardından ateş kokusu geliyor Toprak kir kokuyor şarkılarınız kin Hatırlamazsınız lakin, Babanız merhametle indi dünyaya Tanrı yeryüzünü size hazırladı Neden, bu kadar hevesliyken yaşamaya Unutmak... Ey savaşın insanları! Duvar dibine düşmüş şu masuma Kinle yıkadığınız bir mermi vurdu Kaskatı kalplerinize uğramayan bir çığlık Bir gözyaşı ve bir bakış rüzgarların sırtında Bir annenin kalbini vurdu Ey talihsiz insanlık duyuyor musun? Yaldızlı kâsede barışın anneleri Duaları verdiler gökyüzüne Bu gece artık elleriniz insin Son kuşağın kurtuluş perisi gelmeyecek Bu geceden sonra sabah beklemeyin Hissiz dünyanızda güllere yer yok biliyorum Sizin için son umut son kan bitti Eyvah kurtuluşunuz hicranla bitti Kapatın artık gözlerinizi Bu gece beraber ağlayalım Talihsizliğiniz ne de ağır Hava kan kokuyor...