Sen Gidince Be Gülüm

Bakışların alev olup ısıtırdı içimi be gülüm Her yaptığın davranış sevdiğini anlatırdı Ben kişiliğimi seninle buldum seninle yeniden doğdum Seni sevdim ,sevmeyi senden öğrendim Kaçamadım yanından saklayamadım sözlerimi Yaptıklarımdan utanmadım hiç çünkü seninle yaptım Senden utanmadım ki hiç gülüm Acıyı sen öğrettin gülmeyi sen güzelleştirdin Acı bile bir başka çekilirdi sen varsan eğer Ama birde sen yoksan meleğim!! Sınır tanımaz oldum seninleyken gülüm Zaman durmuş olurdu adeta seninle Nasıl geçerdi bilinmezdi bitanem Elimde olsaydıda zamanı durdurabilseydim Elimde olsaydıda seni hiç kaybetmeseydim Elimde olsaydıda seni hep sevebilsemdim Işığımdın adeta yol göstericimdin be gülüm Neyi yapmam neyi yapmamam gerektiğini söylerdin Emeklerken koşmaya başladım seninle Sen gidince emeklemeyide unuttum adeta Seni can gibi kan gibi sevmiştim be gülüm Kendini kendim gibi benimsetmiştin Sen benim gülüşüm,göz yaşım,herşeyimdin Bir kat daha yaşlandım sen gidince be gülüm..