Kravat
A Abdullah Çankal
0
Altın Yaprak
Bir kravat, kıpkırmızı...
Beyaz gömleğin üzerinde öylece salınırken
Bilseydi kendine atfedilen kıymeti
Şaha kalkardı doru bir at misali
Bakmayın kızılcık şerbeti içtim dediğime
Kan kusuyorum, hasta olmadığım halde
Bitkinim ama sebebi yorgunluk değil
Toprağa girsem artık yıllanmış bir beden misali
Aynada bir çift göz, kankırmızı...
Evet benim bu elemli yüz
Bir ölümün ardından ağlıyorum
Ama şu giden mevta değil...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş