Siyah ve Kızıl

Kaf dağının ardındaki son umudu sırtlayarak Böyle girift bıraktın beni Sürgün ülkelerin Kim bilir hangi sürgün şehrinde Hangi histerik gözlere değdi Ihlamur gözlerin Hangi sana yakışmayan ellerde Soldu gitti bembeyaz tenin Şimdi ben Yani kelimelerin, Yani güneşin, Yani senin çocuğun. Hangi kadına baksam Sen çıkıyorsun önüme. Şu boğuk Şu "tok olmayan" lehçemle Kalyonlardan kalyonlara Bilmem kaç de-Sibel bir hızla Kelimeleri aralasam. Çıkarsam bir hızla tüm giysilerini Bana ne yasak aşklar sunuyorsun. Evet, benim sözlerim siyah ve kızıl, Aşk ve şehvet barındırıyor biraz da Tıpkı senin saçların gibi. "December is the cruellest month" Çünkü seni doğurgan bir aralık ayında tanıdım. Ütüsüz bir kravat kadar, Yakışmıyor bana böyle bir hayat. Ay kırıkları yüzümü parçaladı da Rüyalarımdan Uyandım...