Denizdeki Hasret
A Abdullah Oral
0
Altın Yaprak
Dağlar baharla süslerken eteklerini
Göstermez kimseye içindeki yangını
Koyu bir mavi yakamozlarıyla örtüşür
Ondandır sessizce çiğ döker bulutlar
Karadeniz'de.
Güneşin kalkık kaşlarından- kaçarken sisler
Dağların öfkesi sinmiş sular köpürür
Başlar kıyılara vurmaya başını
Denizden çıkacak balığın hayalini tutar
Ağlara yapışan ellerim.
Çıldırmaya varır içimdeki suskunluk
Sarılırım köpüklerine dalgaların
Uzaklardan hayaline uzanır ellerim
Sensizliği kucaklarım bir dalga boyu
Sonra sana yorgun düşer kollarım.
Başlar çalkalanmaya sular dört yanımda
Karadeniz bu biranda yitirir mavi rengini-
Kararır sonunda döner mora.
Açılır gözü haykırır dili-
Uzak kalsın ister ellerim balıklarından.
Kimselere kolay açmaz Karadeniz yüreğini...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş