Sen Ve Ben

En soğuk yerinde durdum yaşamın Küçük sevinçlerle ovuşturdum avuçlarımı Gök kuşağını saklıyordum elinde. Karşılamak istedim seni her köşe başında Uçurum kenarlarına açıp kollarımı Mavilerin koyulaştığı yerde Yönü belirsiz akan sular gibi Her defasında bir adım kalmıştı sana Ya benden önce geçiyordun Ya ben geç kalıyordum sana Bu kadar derin kanamazdı yüreğim Ellerine uzanıp tutsaydı ellerim Asardım yüreğimi başak saçlarına Ya hiç ayrılmadan asılı kalsın orada Ya da duvarlar çökseydi uykularıma Sen ve ben birlikte yürüseydik sonsuzluğa