Kalır 1

Akşam, toplarken herkesi evine Sokaklarda tedirgin, umutsuz bir adam kalır Issız sokaklarında, kaldırım taşlarında Uzak bir şehrin. Adressiz, kimliksiz Bir yabancı gölgem kalır. Sıcak evlerin huzur buğusu Taşarken damla damla camlardan Öğretmen evinin yağmurlu penceresinde Gözleri uzaklarda Yorgun bir silüetim kalır. Soğuk otel odalarında Bir damla sıcaklığım kalır Sönmüş ve kirli aynalarda Bir kırılgan resmim kalır. Yağmurlu gecede, tozlu pencerede Karanlık bir gölgem kalır. Ben bilirim Adana-Antep yollarını Bir de sürekli sigara içen kaptan şoförler. Bitmeyen, hep uzayan ve gurbet kokan kıvrımlarda Ayrılığı bitirmeyen yollarda Uzaklara dalmış fersiz gözlerim kalır. Bir de yalnızlığı bilirim Belki en iyi onu bilirim Yorgun dönüşlerin gecesinde Kimsesiz sokaklarda Bir ürkek yüreğim kalır.