Okul Yolu

Bu kaçıncı eylül Sen yoksun yine Okul yolu tenha Okul yolu sessiz... Bıraktığın güller solgun Ben kimsesiz... Sen, sevmeyi öğrettin Umudu, şefkati, sevgiyi... Ayrılığı öğretmedin. Sensiz bu yürek nasıl yaşar Bunu öğretmedin. Bir gün çekip gittin Eylül yaprakları gibi, ansızın... Öğretmediğin yerden soru sordun Ben, ayrılıktan sınıfta kaldım. Sen, bana kırgın eylüller bırakıp giden... Ya dön gel bir eylül sabahı Kapansın içimin kanayan yarası Ya topla götür Etrafıma saçılan hatıralarını Silinsin bütün anılar defterimden Bölünsün bütün rüyalar en güzel yerinden Sen, bana kırgın eylüller bırakıp giden... Yine eylül... Yine sensiz... Okul yolu tenha Okul yolu sessiz Ben sensiz... Ben kimsesiz...