Şiirin Dip Sularında

1 Yeni bir dize'yi pencereden uzatıp, güneşe doğru tuttunuz mu akşam üzeri, hava esintiliyse eğer, pır pır ettiğini görürsünüz ışıltılar saçarak yer yer. Kimi kez elinizden kaçtığı da olur; tepe, göl, koru, tarlalar, karşı dağlar derken bulutlara karışır gider. Boş kalır şiirdeki yeri. Artık dilinizde bir soru: Nerde benim düş kelebeğim, ışıktan kuşum? Neydi zoru? Yokluğunu gidermek için ararsınız yeni bir şeyler. Zaman geçer. Bilinmedik bir yerde, umulmadık bir gün Üstünüze bir ışık düşer, aydınlanır çevreniz bütün: yüz güneşin hep birden at sürdüğü aynaya döner deniz. Bir de bakarsınız gökten aşağı bin kollu bir avize: sayısız billuruyla parıltılar saçan o yitik dize! Der gibidir size: Her zaman bu şiirin bir yerindeyiz! 2 Kendi yolumu bulurum, düşünme beni; her sözcüğün arasından, ağaç, kor, sülün, serçe... kolayca geçerim, serin, mor, yeni.. ne gelirse aklına... Bak, diken'in, gül’ün bütün dönemeçlerinde ayak izim var. Yolda bulduğum her şeyin tadına baktım, acı'nın liflerini çiğnedim; korkular şarap tadındaydı, hüzünler elma... Atım ürktü kimi sözcüklerden, zora düştüğüm, yol değiştirdiğim zamanlar oldu. Gök, düğüm üstüne düğüm atlı geçmeyeyim diye dağın ardına. Olsun. Ben oradan gelen iniltileri dinledim, sık sık yükselen çığlıklar, ağıtlar duydum. Dönmem geriye! 3 Ne bekliyorsun? Uyak mı bekliyorsun burada yağmur bekler gibi kaç gündür? Bak, bulutlandı yüksekler, umut kesme, incecik bir çisenti başladı bile. Dur, ne diye kenti çisenti'ye uydurdun? Gerek yok daha. Az sonra her yeri bir engerek gibi sarar yağmur; gündelik sofra çamurla örtülür üstelik. ... Her yer su dolu, delik deşik. Gideceğin yolu bulamazsın bu karanlıkta. Bize buyur. Aralıkta çıkarırsın üstünü, dinlenirsin. Uyak ararız birlikte. Gerekirse tuzak kurarız en uzak yerlere. Bana bırak o işi. 4 Bu şiirde her dize'nin çizdiği gizli eğriler üst üste gelince, senin yollarını birer birer düğümleyecektir, sevin, düşünde beyaz gemiler yüzen uzak bir kimsenin uykusuna. Bir el siler gibiyken o eğrileri var hızıyla, ayrı bir el uzanıp ileri geri saracak seni bir mumya sarar gibi, öyle güzel, yok olacak eski dünya. 5 Korkular ne renktedir, düşündün mü hiç, ayva sarısı mı, üvez renginde mi, küf yeşili mi yoksa? Ya senin sevinç çığlıkların sülün kuyruğu, kuş yemi, serçe göğsü renginde mi? Ben öpe öpe bakıyorum her şeyin tadına. Tanrı ne renkte, senin renginde mi, körpe kuzukulağı renginde mi? Dağları örten şu kızıl akşam sisleri, kuşku mu yoksa acı mı? Mor kanatlı bir uyku dönüp duruyor havada, narçiçeği gökyüzü bir benim yüzüme benzerken bir senin yüzüne… ben bunları derken nasıl açıyor bulduğum renkler gerçeği! 6 Bir sözcüğü değiştirmek istersiniz de bozarsınız ya kapanmış bir dize'nizi, çözüp yolu düğümünden, çözüp denizi halatından ağır ağır, içerinizde uzun bir geziye çıkıp, şu liman senin, bu liman benim gidersiniz ya, derken yeni bir yığın sözcükle kabarır yelken; hangisini isterseniz alın, kimsenin bilmediği bir düşte avuç avuç yıldız ya da kucaklar dolusu gül topladınız dizenizde boş kalan yere. Sizin bunca çabanıza karşın, o da ne? eski sözcük, gözlerinin içinde hınzır bir gülücük, uzanmış kendi yerine boylu boyunca! 7 Bir sözcüğün içinden geçiyoruz seninle, ufacık bir sözcüğün, yaprak gibi, kırlangıç gibi... ilerden gelen şu çağıltıyı dinle karanlıkta: Derin bir suyu usta bir dalgıç gibi geçmemiz gerek... Evet, şimdi sivri, sert taşlara sürtünerek gideceksin. Mağara; gibi bir yer burası. Bir uğultu var, evet, ateşböcekleri var, gözler var, ara ara yanıp sönen... Güç adım atıyoruz yapışkan çamura bata çıka... Ansızın ilerde kan rengi yapraklarıyla yükselen bir ağaç, ve, üzerinde bir yığın insan yüzü, tek meyve... Korkma, yolun sonuna az kaldı, Şu burgacı aşınca kurtuluruz. - Neydi bu sözcük? -Acı