İnsanlık Ayıbı

Silah sesleri ortalık kan revan İnsan çığlıkları şiddetli yaman İnsan aleyhine işliyor zaman Ateş, kan insanın kalbini yakan Ortalıkta çocuklar aç perişan Akıllar yaralı, yürekler viran İşte bak! Uzakta ağarıyor tan Ama doğan yeni gün tatsız yavan Silahlar, askerler sinsi sanki mâr Şehirler, insanlar olmuş târumar Sen barış istemişsin neye yarar? Olmayınca zalımda aşk-ı beşar Bastığın her toprak bir parça yalım Askerler yabanıl, silahlar zalım Gaflete düşmüşler der dünya malım Bilmezler yoktur bu dünyada kalım Zulümde dünyanın dört bir köşesi Kalmadı beşerin tadı neşesi Susturdular zalımlar sulhçu sesi Gerdiler gözlere gaflet perdesi Gafletten insan elbet uyanır Zulüm edenin ocağına dayanır Zalımlar bu hesaba zor katlanır Korlu, dikenli yollara yollanır Artık vakit geldi ey insanoğlu! Birleşsin herkes, batılı doğulu Sıkı tut! Bu medeniyet kolu Açacak sana eşsiz altın yolu