ذريني قسطنطين آكل شهوتي

ا ابن الرومي
0 Altın Yaprak
ذَرينيَ قُسطنطينُ آكلُ شهوتي وتُبشمنِي إني بذلك راضي فأكثرُ ما ألقى من الزادِ كِظَّةٌ مَدَى يومِهَا واليومُ أسرعُ ماضِي ولكنَّ أمراً قد بُليتُ بحُبّه قواضيه إن أنْحَت عليَّ قواضي تلذّين أُولاه ويُوردُ غِبُّهُ حياضاً من المكرُوهِ بعد حِياض فما هو إلا أن تَجُرَّ ذُيولها ليالٍ على آثارِ ذاكَ مَواضي وتَنْسين ذاكَ الهولَ حتى تُعاودي رُكوبَ طوالٍ كالرّشاء عِراض كأنك ما أُثقلْتِ تسعة أشهرٍ بحملٍ ولا قاسيتِ ضربَ مخاض

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.