شمارهٔ ۲۵
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
چو از کنار من آن غمگسار برخیزد
غمی به قصد من از هر کنار برخیزد
هجوم رشک مرا بین که بر گذرگاهش
ز دیده آب زنم تا غبار برخیزد
ز رفتن تو به یاد آورم چو طوفانم
در آرزوی رخت از کنار برخیزد
تو تا جدا شدی از من زمانه سوخت مرا
چنین بود چو گل از پیش خار برخیزد
به بزم غیر از آن جا کنم که آن بدخو
مرا به بیند و بی اختیار برخیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş