شمارهٔ ۳۶
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
به پیش آتش آهم زبانه آتش
چنان بود که ز آتش زبانه آتش
ز دوریت چو کشم آه بیشتر سوزم
بلی نسیم بود تازیانه آتش
درون تربت من چیست غیر خاکستر
جز این متاع چه خواهی ز خانه آتش
بیان درد دل خود به هر که کردم سوخت
مگر زبان من آمد زبانه آتش
چنان به سوختن اندر غم تو خو کردم
که دور از آتشم اندر میانه آتش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş