شمارهٔ ۴
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
از آن در سینه دارم دل که باشد درد و داغ آنجا
نه زان دارم که باشد شادمانی و فراغ آنجا
به سیر گلستان رفتی و بویی برد از این معنی
هنوز از نکهت گل غنچه می گیرد دماغ آنجا
اگر خواهم به باغ آیم برای سرو گل نبود
گل رخساره و سرو قدت کردم سراغ آنجا
بیا تا با تو گل ریزان کنیم ای گلعذار من
من از گل های داغ اینجا تو از گل های باغ آنجا
نمی دانم ترا از چشم مردم چون نگه دارم
نظرگاه است رویت می برد هرکس چراغ آنجا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş