شمارهٔ ۴۵
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
مژده باد ای دل که باز آن شمع را پروانه ام
کز نگاه آشنایش از خرد بیگانه ام
من شرارم دوری آتش نمی سازد مرا
تا ز آتش دور گشتم با فنا هم خانه ام
بی نصیبم از شراب وصل گویی چون حباب
سرنگون ایجاد شد روز ازل پیمانه ام
هر نفس با مرگ امیدی به سر می آورم
نگذرد یک دم که شیون نیست در ویرانه ام
آن ز هر شمعی در آتش این ز هر گل در خروش
ننگ عشاقند دایم بلبل و پروانه ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş