Uzaklarda

her gece hüzün yağar sağanak sağanak ıslanır sığındığımız bütün limanlar buruktur yüreğimin sana ait köşesi kabir misali zifire boyalı odalar... yokluğunda dalar ufkundan kahverengi gözlerim orduları yenilmiş komutan edasında isyanına mağlup kelimelerin ucunda yandığımın resmidir bulutlara çizdiğim özlemlerin barut kokan kaleminin tozunda gün geceyi sarıyor gece sabahı gözerimden çekiliyor imgeler sessiz cümlelerde ağladı ıslak gözlerim ağladıkça düğümlendi boğazımda kelimeler duygularım darağacında tek tek asılıyor harabe kentin sokaklarında gözyaşlarım şakağından vuruluyor soyunuyorum hasrete dair tüm duygulardan giyiniyorum geride kalan bölük pörçük kırıntılardan. herkes gibi ruhum figan etmekte şimdi uzaklarda nadasta duygularım hey hayat unutma beni ben de varım b i t m e d i sevgili duy!!! uzaklığın yaşayamadığım figanımdır yokluğun bil ki; senden çaldığım zamandır.