Sustun
A
Adem Efiloğlu
0
Altın Yaprak
sustun;
oysa daha anlatacaklarım vardı
huzura ithaf…
huzur senin gözlerin
huzur senin sözlerin
huzur senin yüreğinde gizliydi
sen alırdın benden beni
sarmalar
saklardın en kuytu köşelerde…
sustun;
düş geceyi çaldı sessizce
en mahrem anındaydı hayat
etrafı sarmıştı zift kokuları
sensizlik akıyorken gözlerimden
bir molotof kokteyli atıldı yüreğime
kan damlayan bileklerden akarken gözyaşı
her hücrem hasretini defnetmekteydi
aşkım yalıyorken gecenin ayyaş zamanını
dayanmıyor gözlerim yokluğuna
uyanmaya bakıyor yuvasında usulca…
sustun;
sensizliğime yanıyorum yine
ölü şehrin kaldırımlarına
isyan ederken bedenim yokluğuna
her damlası bir kurşun yağmuru
eşlik ediyor gözyaşlarıma
hayallerim ölmüş pusuda
içimde patlamaya hazır saatli bomba
dolanırken yalnızlığın şehrini
yalandan adlanılmışlığa takılıyor gözlerim
gidişin ben de kalan son hatıra...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş