Harem Garından Veda

Harem Garından Veda … Kırlangıç dönümünde Haremin efsunlu bahçesinde Bakarım yollara Arabaya, yolculara, uzaklara.. Öksüz bir kumru süzülür Kızıl kızıl, yapraklar Göz kırparken çimlere… Salınır dallar bir gelin endamıyla Usul bir ruzigarın selamıyla Gözlerim İstanbul'u okşuyor Doyasıya, harem garında… Uzaklara giden otobüs camından İstanbul'a bakarım Gözlerim buğu buğu Camlar buğu buğu Aheste bir yağmur çiseliyor camı İstanbul'da bir sonbahar anı Bankta bir yolcu, gözü yol çeker Bir yola bakar bir İstanbul'a… Titrek ellerimde ürkek bir kalem Yazarım damla damla Bağrımdaki çığlıkları… Son baharda bir bahar kokusu Ben harem garındayım Yollardayım… Bir sevdama bakarım Bir uzak diyara Kızıl yeşil saçlarına takılır gözlerim Bir kuğu süzülür bana bakan gözlerinde Takılır gözlerim uçsuz deryaya Kalbim sana atıyor Tutkuya atıyor Gözlerine atıyor dalga dalga Kokuna atıyor buram buram Sonbaharda bir bahar kokusu İstanbul un harem garında Düşüyorum yola Usul usul el sallıyor ağaçlar Bir sarmaşık örmüş yârin saçlarını Sevdamın yamaçlarında Ben ayrılırken Çiseliyor gözyaşları camdan Ağlıyor tutkun olduğum dilber Ağlıyor İstanbul… Ayrılıyorum senden Ey güzel şehir Ayrılıyorum meftun olduğum yârim Gidiyorum İstanbul'um