Sen Gittiğinde

Saat üçü beş geçiyor İçim geçiyor Kulağımda volkmen Ve ayrılık şarkıları kederli melodiyle Dudaklarımda bir fısıltı Eşlik ediyor sessizce Saniyeler kovalıyor dakikaları tik tak Gözlerim takılmış yıldızlara Uzaklara uçsuzluğa İçimde bir sevgimi bir acımı bilmem Büyüyor büyüdükçe… Alıyorum dizlerimi kollarıma Takılıyor gözlerim yıldızlara Aklımda sen… Tahammülüm yok artık Gömmüşüm içime günahlarımla seni Yudumluyorum acı kahvemi Yudumluyorum uykusuzluğu Bir kez daha gidişinden sonra… Ama artık alışmışım sensizliğe Seni şarkılarda buluyorum Bana bıraktığın hediyelerde Mavi gecelerde,gök kubbede Yaşlı gözlerde… Bir çilgin aşik tarafından yazılan duvar yazılarında Seni şarkılarda buluyorum Acı kahvemde Rengiyle gözlerini, acısıyla seni andırıyor Yudumluyorum her gece Yudumluyorum acıyı,kahveyi Bir an takılıyor gözlerim Giderken götürmediğin eşyalarına Düşüyor elimden fincanım Alıştığımı sansam da yokluğuna Düşüyor elimden fincanım… Seni karanlık gecelerde buluyorum Hüzünlü gecelerde Ölümüne hıçkırıklarımda… Buralar sensiz çok yalın üstüme gelir duvarlar Büyür gözümde heyula gibi yokluğun İçimi senin efkarın sarar Hatıralar döneceğin zamanı sorar… Gidiyorum geçmişe yıllarca Takılıyor gözlerim ıslak gözlerine Bir ara diyorum kendi kendime Ulan bu dünyanın kahrı çekilir mi diye Sıkıyorum yumruğumu Ama nafile Seni kara gecelerde buluyorum Hazin gecelerde… Takılıyor gözlerim verdiğin güle Duvarda kurumuş bir halde Kalkıp gidiyorum yanına Dokunuyorum kurumuş güle Oda kurumuş Sevdamızda Gözyaşlarımızda… Evet sevmek özlemekti Sevmek acı çekmekti Ama böylesi bırakıp gitmek yoktu Böylesi arkasına bakmadan gitmek Hem de gözyaşlarını saklayarak… Adem Kaltar İstanbul Bahçelievler 2004