شمارهٔ ۲ - در هجو استاد محمد دلاک
ا ادیب الممالک فراهانی
0
Altın Yaprak
استاد محمد آنکه دلاک بود
همچون دم تیغ خویش ناپاک بود
مقراض اجل تسمه عمرش ببرد
وزنشتر من زخم دلش چاک بود
باید نگریست تیغ همچون نیشش
تا اجر دهم ز طبع خیراندیشش
گر کند شود کند نهم بر پایش
ور تیز بود تیز دهم بر ریشش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş