Bahadır ( Benim Köyüm )

Lütfen kimse alınmasın. Sitemim üzüntüm ve sevgimdendir. Yaslamış sırtını Murat Dağı'na , Yeşillikler içinde köydür Bahadır . Doyulmuyor Tepedelen suyuna. Kirazı elması baldır Bahadır. Düzensiz sokakları , çoğuda çamur. Yorgundur kadınları elleri hamur. Susuz toprakları beklerken yağmur. Soğuk kış mevsimi kardır Bahadır. Erkekler pek çalışmaz , biraz tembeldir. Köyü yönetenler , despot hımbıldır. Böyle yönetici sırtta kamburdur. Sorununu çözmek zordur Bahadır. Kahvenin duvarında kalmış sözleri. Her gün bakarlar da görmez gözleri. Hasmı görmüş gibi gülmez yüzleri. Bilinmezlik içinde sırdır Bahadır. Alıngandır köylüler söze gelmezler. Doğru söylesende hiç dinlemezler. Benim sülalemse doğrudur derler. İşte bu yönüyle yozdur Bahadır. Eğer biraz birbirine güvenirlerse, Eğriye eğri ,doğruya, doğru derlerse, Kırgınlığa ,ayrılığa son verirlerse, Akordu ayarlanmış sazdır Bahadır. El ele veripte birlik olsalar, Menfaat yerine köylüm deseler, Darda olanlara yardım etseler, Orada yaşayana hazdır Bahadır. İlerlemek önce okuldan başlar. Okula zevkle gitsin çocuklar. Okulla ilgilensin analar,babalar. İlim her insana farzdır Bahadır. Herkes bir şey diyecek varsın desinler. Belki bana sövecek varsın sövsünler. Gerçek işte böyle artık görsünler. Yüreğimde bir ateş kordur Bahadır. Menfaat çarkları dönmesin yeter. İyi yönetenle her sorun biter. Unutmayın çiviyi bir çivi söker. Hayalim: birliktir , birdir Bahadır. Herkes mutlu olsun güzel köyümde. Uzaktayım amma her an gönlümde. Eski ahşap evleri tüter gözümde. Yorgun gözlerime ferdir Bahadır. Adnan'ım Metin'im köyüne aşık. Köyümün üstünden kalksın karanlık Herkes bir düşünsün ,şöyle bir anlık. El feneri değil , fardır Bahadır.